Af en toe steken in plasbuis

Als er pijn in de onderbuik aanwezig is en de urine een duidelijke rode tint vertoont, kan men concluderen dat er sprake is van een ernstige inflammatoire aandoening.

Indien daarboven of in aanvulling daarop ook koorts of pijn in de zijregio of in de balzak bij mannen optreedt, dient een huisarts te worden geraadpleegd voor nader onderzoek en behandeling. Dit kan wijzen op een nierbekkenontsteking of, bij mannelijke patiënten, een epididymitis die medische interventie vereist. Deze sensatie kan zich op verschillende plaatsen in het betreffende orgaan manifesteren, afhankelijk van de onderliggende oorzaak.

Typische locaties zijn de uitstroomopening van de blaas of het distale uiteinde van de urethra, bij de man ter hoogte van de eikel en bij de vrouw in het vulvaire gebied tussen de clitoris en de vaginale opening. Bij mannen is ook het gebied rondom de prostaat een mogelijke bron van pijn. Het slijmvlies van de gehele urethra kan echter geïrriteerd zijn.

In bijzonder heftige gevallen straalt de pijn tevens uit naar de bekkenbodem en de rug. De pijn kan toenemen tijdens het urineren, aangezien het zuur in de urine de gevoelige nociceptoren irriteert. Bij mannen kan de ejaculatie eveneens een pijnversterkend effect hebben. Plasproblemen Gewoonlijk gaat urethrale pijn gepaard met andere symptomen, zoals moeite met urineren en frequent urineren, waarbij telkens slechts kleine hoeveelheden urine worden geproduceerd.

Soms komt er een heldere, troebele of purulente afscheiding mee met de urine. Als de pijn toeneemt tijdens het zitten, moet men rekening houden met betrokkenheid van de prostaat bij mannen en van de eierstokken, vagina en eileiders bij vrouwen. De pijnlijke symptomen van een urethritis zijn doorgaans minder intens bij vrouwen dan bij mannen. Ze manifesteren zich vaak enkel als een oncomfortabel of brandend gevoel tijdens het urineren.

Dit brengt een zekere mate van risico met zich mee, aangezien een infectie en de verspreiding ervan naar de eileiders en eierstokken soms pas in een laat stadium worden vastgesteld. Oorzaken van pijn in de urethra Ziekteverwekkers De urethra, of plasbuis, dient om urine uit het lichaam te transporteren en creëert daarmee een directe verbinding tussen de excretieorganen nieren en blaas en de buitenwereld.

Onder bepaalde omstandigheden kunnen micro-organismen of pathogenen deze gebruiken als toegangspoort tot het lichaam. Omgekeerd kunnen ziekteverwekkers die afkomstig zijn van de nieren of de blaas met de urine in de urethra terechtkomen. De infecties die via deze routes ontstaan, vormen de meest frequente oorzaak van urethrale pijn.

Vrouwen lopen vaker een infectie op met bacteriën, schimmels of virussen van buitenaf dan mannen. Dit is gerelateerd aan de anatomie: de urethra van de vrouw is relatief kort en mondt uit in de directe nabijheid van de vagina en de anus, waar zich een aanzienlijke hoeveelheid fecale bacteriën bevinden. Ziekteverwekkers die zich daar bevinden of worden geïntroduceerd, kunnen na een defecatie, tijdens het afvegen van de billen van anus naar vagina, of via seksuele activiteit in de urethrale opening terechtkomen.

Bij mannen is dit risico aanzienlijk lager, omdat de uitgang van de 20 centimeter lange urethra ver verwijderd is van de anus. De binnengedrongen ziekteverwekkers kunnen ontstekingsprocessen initiëren. Maar ze kunnen ook door de gehele urethra migreren en hun infectieus potentieel pas in de blaas ontwikkelen. De kans op infectie is daar groter, omdat de urine in de blaas stilstaat.

In de urineleider, die vanuit het nierbekken naar de blaas loopt, kan de stromende urine micro-organismen wegspoelen of hun vermenigvuldiging voorkomen. Er hoeven slechts enkele bacteriën in de blaas terecht te komen om zich te vermenigvuldigen in deze voor hen gunstige omgeving. Een verhoogde bloedsuikerspiegel, zoals bij slecht gereguleerde diabetes mellitus, kan dit proces bevorderen.

De overtollige suiker die via de urine wordt uitgescheiden, vormt een ideale voedingsbron voor bacteriën. Dit is te wijten aan de nauwe anatomische relatie tussen de twee organen. De prostaat, ter grootte van een kastanje, omringt de urethra direct nadat deze de blaas heeft verlaten. Deze communiceert via fijne kanaaltjes met de buitenste laag van de urineleider.

Deze kunnen dienen als transmissieroute voor ziekteverwekkers. In sommige gevallen verspreidt een nierinfectie zich ook via de blaas naar de urethra. Diverse oorzaken Bacteriële ontsteking kan door verschillende micro-organismen worden veroorzaakt. Urethritis, of plasbuisontsteking, kan ontstaan door chlamydia, urethritis door gonorroe of niet-specifieke urethritis.

Bij gonorroe is de bacterie Neisseria gonorrhoeae verantwoordelijk voor de infectie. De niet-specifieke urethritis wordt overgedragen door andere bacteriën. Schimmels en virussen zijn zelden de oorzaak van urethritis. Verminderde weerstand Over het algemeen kan worden gesteld dat een intacte en adequate immuunrespons normaal gesproken in staat is om binnendringende ziekteverwekkers te neutraliseren.

Personen met een verzwakt immuunsysteem lopen een groter risico op het ontwikkelen van urethrale infecties. Deze risicogroep omvat zwangere vrouwen, ouderen, ernstig zieken en mensen met een specifieke immuundeficiëntie. Urethrale katheters Een andere veelvoorkomende oorzaak van urineweginfecties kunnen urethrale katheters zijn. Deze worden gebruikt wanneer patiënten niet zelfstandig kunnen urineren.

Dit komt vaker voor na operaties en bij oudere mensen. De katheter wordt via de urethra transurethraal in de blaas ingebracht om overtollige urine af te voeren en in een opvangzak te verzamelen. De slangen zijn vervaardigd van kunststof en kunnen de binnenwanden van de urineleiders irriteren. Dit veroorzaakt pijn bij bepaalde bewegingen en tijdens het urineren. Bovendien verhogen de katheters het risico op infecties, omdat bacteriën zich gemakkelijk kunnen vermenigvuldigen in de opgevangen urine en de urethra kunnen binnendringen.

Blaasstenen en blaasgruis Niet-infectieuze pijn wordt soms veroorzaakt door andere fysieke irritaties: migrerende blaasstenen of blaasgruis veroorzaken onderweg pijnlijke wrijving aan de binnenkant van de plasbuis. Prostaatvergroting en blaaskanker Een vergrote prostaat of blaastumoren zijn ruimte-innemende processen die de omliggende structuren onder druk zetten en daardoor ook pijn in de urethra kunnen veroorzaken.

De resulterende externe compressie op de plasbuis kan pijnlijk zijn, vooral wanneer de inkomende urine ook tegen de binnenwand drukt. Vanwege de directe relatie zal de arts ook vragen stellen over uw seksuele activiteiten. Vaak wisselende seksuele partners en onbeschermde seks verhogen het risico op infecties. Dit wordt gevolgd door een lichamelijk onderzoek. De arts inspecteert de urethrale opening aan het uiteinde van de penis of in de vagina op tekenen van ontsteking, zoals roodheid en zwelling.

Vervolgens wordt een urinemonster afgenomen, dat wordt onderzocht op ziekteverwekkers en bloed. De arts kan ook een uitstrijkje nemen om mogelijke pathogenen te identificeren. Een echografisch onderzoek is waardevol, omdat het snel informatie verschaft over de toestand van de blaas, nieren en prostaat en ziekten van deze organen kan uitsluiten of bevestigen.

Indien dit leidt tot de vermoedens van een pathologisch proces, wordt het diagnostisch proces in het betreffende gebied voortgezet. Behandeling van pijnlijke urethra De behandeling van urethrale pijn is primair gericht op de onderliggende oorzaak. Ontstekingsgerelateerde pijn is vaak van korte duur en vereist geen specifieke therapie. Vaak is het drinken van voldoende water voldoende om de ziekteverwekkers weg te spoelen.

Seksuele activiteit dient gedurende deze periode te worden vermeden. Als de symptomen aanhouden of ernstig zijn, is het raadzaam uw huisarts te raadplegen. Dit is belangrijk om de oorzaak te achterhalen, een adequate behandeling te starten en complicaties te voorkomen. Bij bacteriële infecties wordt een antibioticum voorgeschreven.

Bij mannen en bij meer uitgebreide infecties die ook de blaas, prostaat, bijbal of nieren aantasten, zijn vaak uitgebreidere tests nodig om de exacte ziekteverwekker te identificeren. Dit is hoe het specifiek effectieve antibioticum wordt bepaald. In het geval van urethrale infecties, die zelden worden veroorzaakt door schimmels of virussen, zal de arts respectievelijk antischimmel- en antivirale medicatie voorschrijven.

Het drinken van voldoende water is in ieder geval essentieel om de urinewegen goed door te spoelen en de ziekteverwekkers te verwijderen. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan het volledig ledigen van de blaas, ondanks de pijn die optreedt tijdens het urineren. Dit voorkomt dat er urine in de blaas achterblijft, waardoor de ziekteverwekkers hun voedingsbodem wordt ontnomen.

U dient ook zo vaak mogelijk naar het toilet te gaan om urineophoping te minimaliseren. Zelfzorgmaatregelen Zelfzorgmaatregelen kunnen soms verlichting bieden als aanvulling, maar nooit als vervanging van medische behandeling. Zoals eerder beschreven, is het drinken van veel water om de urinewegen te reinigen een van de meest geschikte maatregelen. Water en thee zijn hiervoor geschikt.

Sommige theesoorten hebben ook een diuretisch effect en versterken zo de spoeling van de urinewegen, zoals extracten van berkenblad, paardenstaart en brandnetel. Guldenroede heeft ook een krampstillende en ontstekingsremmende werking, en berendruifblad heeft een desinfecterende werking. Vier tot vijf kopjes van deze theepreparaten per dag zouden voldoende moeten zijn ter ondersteuning.

Het toepassen van warmte kan ook helpen het ongemak te verminderen. Het ontspant de spieren in de bekkenbodem en rug die door de pijn gespannen zijn en vermindert de activiteit van de pijnreceptoren. Zitbaden met citroenmelisse of lavendel zijn hiervoor zeer geschikt. Een warmwaterkruik, gewikkeld in een licht vochtige doek en op de onderbuik geplaatst, of warme kompressen, helpen ook om de spieren te ontspannen.

Indien mogelijk, urineer binnen tien minuten na seksuele activiteit om mogelijke ziekteverwekkers weg te spoelen. Reinig ook het genitale gebied. Drink minstens twee liter per dag. Voor vrouwen: zorg ervoor dat u na de stoelgang van voren naar achteren veegt om geen fecale bacteriën en andere potentiële ziekteverwekkers van het anale gebied naar de vagina te transporteren.

Gebruik voor intieme reiniging alleen water of pH-neutrale reinigingsmiddelen. Veel intieme verzorgingsproducten verstoren de vaginale flora. Vermijd zaaddodende producten zoals gels, schuim en crèmes. Ondergoed mag niet te strak zitten en moet regelmatig op 60 graden worden gewassen. Dit vermindert de vestiging van ziekteverwekkers en vernietigt degenen die zich er al hebben gevestigd.

Katoen wordt aanbevolen als materiaal, omdat het meer ademend is dan synthetische materialen. Vermijd koude voeten en andere factoren die het immuunsysteem verzwakken. Versterk uw immuunsysteem door gevarieerde en vitaminerijke voeding, voldoende slaap, stressvermindering en regelmatige lichaamsbeweging. Rook niet en drink geen alcohol.