Af de novo acute boekje

Waarschuwingen en Voorzorgsmaatregelen: Controleer regelmatig serumelektrolyten en nierfunctie. De gevoeligheid van het hart voor hartglycosiden wordt vergroot door hypokaliëmie, ernstige respiratoire aandoeningen, hypoxie, hypomagnesiëmie en een significante hypercalciëmie. Een lagere initiële en onderhoudsdosering wordt aanbevolen bij ouderen, bij verminderde nierfunctie en verminderde schildklierfunctie.

Pas de dosering aan bij patiënten met een schildklieraandoening. Patiënten met hypothyreoïdie zijn gevoeliger, terwijl patiënten met hyperthyroïdie minder gevoelig zijn voor digoxine. Verlaag de dosering tijdens de behandeling van thyrotoxicose naarmate de thyrotoxicose onder controle wordt gebracht. Aritmieën kunnen worden versneld door digoxine-intoxicatie, en deze kunnen soms vergelijkbaar zijn met de aritmieën waarvoor digoxine wordt gebruikt.

Grote voorzichtigheid is geboden bij elektrische cardioversie: stopt u bij voorkeur 24 uur van tevoren met de toediening van digoxine. De kans op gevaarlijke aritmieën met gelijkstroom cardioversie is aanzienlijk verhoogd bij digoxine-intoxicatie en is evenredig met de gebruikte energie bij cardioversie; pas de laagst mogelijke energie toe.

Daarom is een langzame injectie bijzonder belangrijk bij hypertensief hartfalen of na een acuut myocardinfarct. Vermijd behandeling van hartfalen ten gevolge van cardiale amyloïdose; indien alternatieve behandelingen niet mogelijk zijn, kan digoxine worden toegepast om bij amyloïdose van het hart en atriumfibrilleren de ventrikelfrequentie te reguleren.

Pas digoxine niet toe bij myocarditis vanwege het risico op vasoconstrictie.

Pas digoxine niet toe bij constrictieve pericarditis, tenzij om de ventrikelfrequentie te reguleren tijdens atriumfibrilleren of om de systolische disfunctie te verbeteren. Bij behandeling van beriberi hartziekte, behandel dan tevens de onderliggende thiaminedeficiëntie. Bepaling van de serumspiegel met digoxine kan met een immunoassay; neem minimaal 6 uur na inname bloed af.

Digoxine kan fout-positieve ST-T-veranderingen veroorzaken bij inspanningstesten. Deze veranderingen zijn waarschijnlijke effecten van het middel en hoeven geen indicatie voor digoxine-intoxicatie te zijn. Overdosering: Symptomen De meeste symptomen van overdosering zijn vergelijkbaar met de bijwerkingen. Cardiale symptomen kunnen leiden tot acute hartdood en omvatten vrijwel alle vormen van aritmie, zowel ventriculaire als supraventriculaire.

Cardiale effecten bereiken meestal een maximum 3-6 uur na inname en kunnen 24 uur of langer aanhouden. Daarnaast, hoewel minder frequent, kunnen voorkomen: slaperigheid, verwardheid, opwinding, hallucinatie, psychose, hoofdpijn en visusstoornissen. Gegeneraliseerde convulsies treden alleen bij zeer ernstige intoxicaties op. Gastro-intestinale symptomen treden meestal sneller op na inname dan cardiale symptomen.

Neurologische symptomen en visusstoornissen kunnen aanhouden nadat andere tekenen van de intoxicatie zijn verdwenen. Bij chronische intoxicatie kunnen aspecifieke, extracardiale symptomen, zoals malaise en zwakte, overheersen. Bij kinderen traden symptomen van intoxicatie meestal tijdens of kort na de oplaadfase op; bij kinderen die digoxine gebruiken, dient iedere nieuwe aritmie of verandering in hartgeleiding te worden toegeschreven aan digoxine, totdat het tegendeel is bewezen.

Bij kinderen zijn bij een overdosering, naast de bijwerkingen die bij de aanbevolen doseringen worden gezien, ook de volgende symptomen mogelijk: gewichtsafname bij oudere leeftijdsgroepen, niet-voorspoedig opgroeiende baby's, buikpijn, slaperigheid en gedragsstoornissen. Bij een ernstige overdosering kan door remming van de natrium-kaliumpomp milde tot ernstige hyperkaliëmie ontstaan, waarvan de ernst de prognose bepaalt.

Ook serumelektrolytconcentraties, kalium en de schildklierfunctie zijn van belang. Therapie: Bij een ernstige intoxicatie kan elektrische cardioversie niet geschikt zijn voor de behandeling van aritmieën door digoxine-intoxicatie; de kans op gevaarlijke aritmieën met gelijkstroom cardioversie is aanzienlijk verhoogd bij digoxine-intoxicatie en is evenredig met de gebruikte energie.

Zie voor meer symptomen en behandeling van een intoxicatie met digoxine de monografie op toxicologie. Eigenschappen Hartglycoside: Digoxine vergroot de contractiekracht van het hart (positief-inotroop), verlaagt de hartfrequentie (negatief-chronotroop) en vertraagt de AV-geleiding (negatief-dromotroop). De positief-inotrope werking wordt veroorzaakt door remming van adenosinetrifosfatase, waardoor de natrium-kaliumuitwisseling wordt geremd.

Deze remming van het Na-K-transportsysteem verhoogt de cellulaire influx van calciumionen door de natrium-calciumuitwisselaar, wat de beschikbaarheid van calcium op het tijdstip van de excitatie-contractie koppeling verhoogt, waardoor de contractiekracht en contractiesnelheid van het hart toenemen. De negatief chronotrope en dromotrope effecten berusten op versterking van de werking van de nervus vagus op het hart.

Vanwege deze eigenschappen wordt digoxine toegepast bij atriumfibrilleren of atriumflutter met een hoge ventrikelfrequentie. Verder versterkt het de contractiekracht van het hart (positief-inotroop effect), waardoor het slagvolume en het hartminuutvolume worden vergroot en de hartfrequentie afneemt; de verhoogde centraal-veneuze druk daalt en het vergrote hart wordt kleiner. Werking: Kinetische gegevens (Tablet): ca.

40 mg. Voedsel vertraagt de absorptie, maar beïnvloedt de hoeveelheid die wordt geabsorbeerd niet. Een vezelrijke maaltijd kan de geabsorbeerde hoeveelheid wel verminderen. T max oraal: 2-6 uur; i.v. 30-60 minuten.